Cúbreme de flores
Jon Amorrortu – Margoak
“Artea argi bihurtutako zauria da”, baieztatu zuen Braquek.
Premisa horretatik abiatuta eratuta dago Cúbreme de flores, doluaren lurralde intimoan sortzen den erakusketa. Proiektuak bi urteko aldia jasotzen du, artistaren aitaren gaixotasunak, erresistentziak eta heriotzak markatua; denbora horretan praktika piktorikoa bizitakoaren erregistro sentikor bilakatzen da.
Edvard Munchen aipuak “Nire gorputz deskonposatutik loreak haziko dira, eta ni haietan egongo naiz. Hori da betikotasuna” erakusketaren ardatz kontzeptual gisa funtzionatzen du, eta haren ikerketa artistikoaren oinarriak agerian uzten ditu: irauteko nahia, mina zeharkatzeko gaitasuna eta, zaurian bertan ere, bizitzaren edertasuna aitortzera garamatzan gizatasun sakonetik hitz egiteko beharra.
Ibilbideak haren lan-metodologiara hurbiltzen du bisitaria: koaderno eta zirriborroen fragilitatetik hasi eta esperientzia emozionala kondentsatzen duten formatu handiko piezetaraino. Naturaren irudikapenean, artistak hizkuntza bat aurkitzen du bere dolua ulertu, hari aurre egin eta agurtzeko; elkarrizketa, malko eta baita gozamenerako ere tokia den espazio bat.
